Valentijngedicht    

Oh Valentijn, mijn Valentijn
Mijn hart doet toch zo vreselijk pijn
Want je ziet me in ‘t geheel niet staan.
Hevig ben ik dus ontdaan

   

Je bent op zoek naar de ideale vrouw
Terwijl ik dat zo graag voor jou
Zou willen zijn maar je ziet het niet
Waarom doe je me zo’n verdriet

   

Mijn ridder op je witte paard
Rij niet voorbij met grote vaart
Neem me mee, maakt niet uit waarheen
Naar Lutjebroek of Vinkeveen

   

Want Valentijn, mijn Valentijn
Ik wil alleen maar bij jou zijn
Mijn liefde voor jou, mijn lief, is groot
Ik blijf je trouw tot aan mijn dood

   

Nu ik mijn hart heb blootgelegd
En heb laten zien hoe ik voor je vecht
Vraag ik je dringend doch beleefd
Of mijn liefde toekomst heeft

   

Want mocht je niet reageren op mijn hartenkreet
En toch kiezen voor Nel of Greet
Val dan voor mijn part met paard en al
Regelrecht in een diep dal

   

Want wat ben je nu eigenlijk voor een vent
En wie denk je wel dat je eigenlijk bent
Het enige wat je momenteel bezit
Is een gammele brik en een kunstgebit

 

Dus lieve schat aan jou de keus
Want ik meen het serieus
Ik zeg het niet zo gauw
Ik hou van jou

   

   

uit eigen bundel

terug naar hoofdpagina